Boshsiz odam
Yozuvchining ilk mashhur hikoyasi. Inson xarakterini chuqur va realistik chizish mahoratini namoyish etgan asar. O'zbek realizmining boshlang'ich nuqtalaridan biri.
O'zbek hikoyachiligining ustasi, realizm yo'nalishining asoschisi. Uning qalami ostida oddiy odamlarning taqdiri milliy adabiyotning eng yorqin sahifalariga aylandi.
Abdulla Qahhor 1907 yil 17-sentyabr kuni Qo'qon shahrining Ko'mir bozori mahallasida, temirchi va ko'mirchi oilasida dunyoga keldi. Otasining kasbi tufayli bolalik yillari Qo'qon atrofidagi qishloqlarda o'tdi — bu tajribalar keyinchalik uning hikoyalarida oddiy mehnatkash odamlar obrazining juda aniq va tirik chiqishiga asos bo'ldi.
Dastlab Oqqo'rg'on qishlog'ida Mamajon Qorining eski usul maktabida o'qidi, keyin oila Qo'qonga ko'chgach "Istiqlol" sovet maktabiga, so'ng internatga va "Kommuna" maktabiga qatnadi. 1926—1930 yillarda O'rta Osiyo Davlat Universitetining Pedagogika fakultetida tahsil oldi.
Yozuvchining ilk she'ri "Mushtum" jurnalida bosilib chiqdi. Shu sahifalarda u Mavlon Kufur, Gulyor, Nish, E-voy, Erkaboy singari taxalluslar ostida satirik she'r va hikoyalar yozdi. 1929 yilda nashr etilgan "Boshsiz odam" hikoyasi uning inson xarakterini real va tirik chiza olish mahoratini namoyish etdi.
U butun ijodi davomida "Qizil O'zbekiston", "Yangi Farg'ona" gazetalari, "Mushtum", "Yangi yo'l" jurnallarida mehnat qildi va o'z asarlarini e'lon qildi. Qahhor oddiy xalq turmushini, uning urf-odatlarini, ruhiyatini butun murakkabligi bilan qog'ozga tushirdi.
Qahhor — o'ziga xos uslubga ega, haqiqiy milliy rassom. U mavzu va voqelikni o'zbekchilik voqeligidan oldi.
Uning hayoti Sovet hokimiyatining eng murakkab davrlariga to'g'ri keldi — Stalin davridagi siyosiy bosimlar, urush yillari, keyingi "erish" davri. Qahhor bu davrlarning barchasida oddiy odam taqdirini, uning quvonchi va og'riqlarini hikoya qildi, shu bilan birga jamoat arbobi sifatida davr bilan murosasiz munosabatda bo'ldi.
"O'tmishdan ertaklar" (Tales from the Past) adabiy avtobiografiyasi — uning ichki dunyosini, davrning ziddiyatlarini va yozuvchining shaxsiy va siyosiy tanlovlari orasidagi nozik chegarani ochib beruvchi eng muhim asarlaridan biridir.
Qahhor shuningdek iste'dodli adabiy tarjimon edi. U jahon adabiyotining qator namunalarini o'zbek tiliga o'girdi va shu bilan milliy o'quvchini dunyo klassikasi bilan tanishtirishga katta hissa qo'shdi.
Yozuvchining ilk mashhur hikoyasi. Inson xarakterini chuqur va realistik chizish mahoratini namoyish etgan asar. O'zbek realizmining boshlang'ich nuqtalaridan biri.
Qahhorning eng mashhur asari. Qishloq turmushi, kolxoz davri va oddiy odamlarning taqdiri tasvirlangan keng qamrovli roman. Milliy adabiyotning bebaho namunasi.
Fe'l-atvori kuchli o'zbek ayoli obrazini yaratgan asar. Jamoat hayoti va shaxsiy taqdirning murakkab kesishmalari bu qissani klassikaga aylantirdi.
"Mirage" nomi bilan ham tanilgan roman. Odamning yoshlik orzulari bilan haqiqat o'rtasidagi murakkab ichki to'qnashuvlar haqida.
Yozuvchining hayoti, Sovet davri, stalin yillarining og'ir sinovlari haqidagi avtobiografik asar. Tadqiqotchilar uni davrning eng chuqur hujjatlaridan biri deb baholaydi.
Qahhor o'z ijodiy faoliyati davomida yuzlab hikoya, ocherk va felyeton yozdi. Aynan shu qisqa nasriy asarlarida u o'zbek hikoyachiligining chinakam ustasi sifatida shakllanadi.
Yozuvchining kuchi — hayotning haqiqatini, xalqning nafasini o'z qalbi orqali o'tkazib, qog'ozga tushira olishida.
Qahhor o'zbek adabiyotida realistik hikoyachilik maktabining asoschilaridan biridir. Uning uslubi keyingi avlod yozuvchilariga juda kuchli ta'sir ko'rsatdi.
Asarlari ko'plab tillarga tarjima qilingan. Christopher Fort singari xorijiy tadqiqotchilar uning "O'tmishdan ertaklar" kitobini inglizchaga o'girmoqda.
Qahhor o'zbek tilining eng sof va jonli qatlamidan foydalandi. Uning matnlari bugungacha tilshunoslar uchun boshlang'ich manba vazifasini o'taydi.
Taxalluslari ostida yozgan yuzlab satirik asarlari orqali u o'zbek satirasi va yumor janrining ham mustaqil yo'nalishini shakllantirdi.